زمستان سال 1998 میلادی بود زمانی که برای اولین بار علی پهلوان، پیام صالحی را ملاقات کرد ، هر دو آنها در ارتش خدمت سربازی را بسر می بردند . در طی این دوره , ایندو بیشتر به علاقه مندیهای یکدیگر آشنا شدند , هردو شعر می گفتند ، آواز می سراییدند ، گیتار می نواختند و میخواندند . و این دوران زمانی بود که آنها شروع موسیقی پاپ ایران را بعد از انقلاب اسلامی مشاهده می کردند . هردو به این فکر افتادند که چه موقعیتی بهتر از این و تصمیم گرفتند تا فعالیت خود را در این ضمینه آغاز کرده ولی با شیوه و سبکی متفاوت. برای نهادینه کردن شکلی از این موسیقی , گروه موسیقی پاپ با نام " گروه آریان " تشکیل دادند .

آریان اولین گروه در این سبک و نوع بعد از انقلاب اسلامی بود . برای شروع گروهی متشکل از آواز ویولن , گیتار به سبک ایرانی, دو خواننده اصلی با لحن و نوایی متفاوت و در پشت این نواها آوازی از خانمها بعنوان همخوان تشکیل شد . علاوه بر این , غزل ها از بافت مخصوص با عباراتی ساده طراحی شدند تا یک طیف گسترده ای از جامعه را جذب کند . بر این اساس گروه با این ترکیب شروع کرد :

علی پهلوان ( خواننده و گیتاریست اصلی ) / پیام صالحی ( خواننده و گیتاریست اصلی ) / سیامک خواهانی ( ویولن ) / محمد رضا گلزار ( گیتاریست ) / برزویه بدیهی ( ضرب و پرکاشن ) / شراره فرنژاد ( گیتاریست و همخوان ) / ساناز کاشمری ( همخوان ) و سحر کاشمری ( همخوان ) .

در ابتدا تصمیم گرفته شده بود که , شهروز فرنژاد ( برادر شراره ) بعنوان نوازنده صفحه کلید و پیانو زن همکاری کند اما بسبب داشتن شغل پیشین و سابقه کاری , نینف امیرخاص ( نوازنده صفحه کلید , ارگ زن آشوری ) در مکانی از سوی سیامک معرفی شد تا جایگزین او شود و گروه تمرین هایش را با او از سر گرفت . بسبب فقدان در درام زن و ویولن سل در گروه , نیاز به اجراء این ریتم ویژه روی پیانو و ارگ بود .

برای بالا بردن سطح کیفی اجرائی کار ، گروه تمرینات مداوم و بسیار زیادی را انجام داد و تصمیم گفته شد تا مجوزی برای برگزاری اجرای زنده از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته شود . بعد از زمانی , گروه موفق شد تا مجوز شعرها را بگیرد ولی در گرفتن مجوز و اجازه از شورای موسیقی وزارت ارشاد ناکام ماند .

کنسرت کیش و پیشامدهای آن :

پیام صالحی با کمک دوستانش موفق شد تا کنسرتی را در جشنواره خرید جزیره قشم ( منطقه آزاد ) تدارک ببیند که هیچ درخواست و مجوزی برای اجرای آن نیاز نبود .

سرانجام در 22 نوامبر سال 1999 گروه به روی صحنه رفتند و بدون هیچ چشم داشت مالی نمایش خود را اجرا کرد . اجرا بقدری موفقیت امیز بود که مسئول اداره کننده موسیقی این مراسم بعد از چند روز مجدداٌ از ایشان برای اجرا دعوت کرد , بدیهی است که این بار با پاداش همراه بود .

در طی این دوره , امیرحسین مستعد بعنوان گیتار باس ( بم ) به گروه ملحق شد.

فیلم اجرای ما توسط برخی تولید کننده های موسیقی مورد قبول قرار گرفت و در یک روز مناسب دو تن از شرکت ترانه شرقی به محلی که گروه موسیقی آریان درآنجا تمرین میکردیم ( زیرزمین منزل آقای پیام صالحی ) برای دیدن اجرای زنده ما آمدند , که یکی مدیر شرکت ترانه شرقی ( که در حال حاضر مدیر گروه آریان ) و دیگری شریک سابق ایشان آقای محمدرضا احمدیان ( موسیقیدان ) بودند .

بعد از مذاکرات , برای تهیه آلبوم و اجرای کنسرت قراردادی بسته شد . در این زمان , گروه آریان با مدیریت شرکت ترانه شرقی توانست مجوز اجرا روی صحنه را بگیرد و در اول آوریل سال 2000 در تهران به روی صحنه رفت .